Blog

Zondag 19 februari 2012
Tja, woon je ineens niet meer in Boschveld. Na 20 jaar gedwongen om de wijk te verlaten. Nou ja ik had in de wijk kunnen blijven, maar dan had ik een eengezinswoning moeten huren of een woning in de vrije sector. De keuze is toch het naburige Deuteren geworden. Maar uit oog is nog niet uit het hart. Dus loop ik deze zondag door de wijk, af en toe wat natte sneeuw. Ik zie dat de apotheek is verhuisd naar de bedrijfsruimten van Fase 1. Bij de Kamerling Onnesstraat staat een bord dat vanaf 27 februari de weg is afgesloten en dat de werkzaamheden door de provincie Noord Brabant worden mogelijk gemaakt. Het gaat om de aanleg van de fietsstraat. Had er eigenlijk al lang moeten liggen, maar als zo vaak zijn er redenen waardoor zaken vertragen. Nu maar hopen dat de winter niet terugkeert en de aanleg van de fietsstraat niet meteen met een vertraging begint. Zo is ook de aanleg van de Onderwijsboulevard naar de Randweg al heel lang bezig. Ook niet plezierig voor de ondernemers.

Ik loop verder. Op een container staan bordjes, blijkbaar overbodig. Even verderop ligt er tapijt op straat, maar niet direct als een rode loper, maar als afval. Fraai is anders. Ik loop langs het pleintje bij de Lorentzstraat, waar kinderen aan het spelen zijn. Ik dwaal verder en kom op het pleintje achter de Röntgenstraat, wat ooit is aangeduid als Niemandsland. De portretten van de bewoners, maar ook een hond staan nog fris op de schuttingen. Een verborgen kunstwerkje, met kleurige paaltjes. Ik loop verder langs de industriehaven. De bootjes liggen gedeeltelijk op de kade, anderen liggen gewoon in het water. De poort staat open en ik loop naar binnen, al staat er een bord 'Verboden voor Onbevoegden'. Nog even en ook deze boten zijn verdwenen als de watersportvereniging verhuisd.

Ik loop langs de Brabanthallen. Links van me zie ik ‘Stadsentree’. Ik loop lang 1931. Ooit werd hier vee verhandeld, nu is het en congrescentrum. Het trekt veel publiek en soms wil de Brabanthallen het terrein van de Afvalstoffendienst gebruiken als parkeerterrein. Nu ligt et er leeg bij en dat heeft ook wel zijn charmes.

Ik loop door naar de Dieze en bekijk de werkzaamheden die gedaan worden voor de spooruitbreiding. Meer treinen meer geluid. Deze week werd duidelijk dat de raad van State alle bezwaren van het OBB en de bewonersvereniging Veemarktkwartier en ook van de bewoners van 't Zand ongegrond heeft verklaard. Het verschil tussen procedures en beleving, tja een lastige keuze. Zeker als straks het Hoogfrequent Spoor er komt en ook de goederentreinen naar Limburg langskomen, zal het er niet prettiger worden. Maar deze zondag ziet het er vredig uit. Als ik bij de verkeerslichten sta, kijk ik de Parallelweg in. Het valt me op hoeveel verkeersborden hier staan. Noodzaak of overvloed?

Ik loop terug langs de Oude Engelenseweg. Ik werp nog een blik op het spoorlijntje en zie de met graffiti beschilderde muren en het gras dat al weer aardig doorgroeit. Ook dit zal verdwijnen of zal er een toeristische attractie van worden gemaakt? Ik loop de Copernicuslaan, langs de woningen waar mensen met lichamelijke beperking wonen. Ik loop verder langs de DMT loods. De tuin, die ooit als project met subsidie is aangelegd, ligt er troosteloos bij. Eigenlijk ligt het hele terrein er rommelig bij. Ik loop verder achter de flats en loop door de openstaande poorten (ik vraag me af waarom ze open staan) en zie op een binnenpleintje dat bewoners al een paar ‘moestuintjes’ hebben aangelegd. Ik kom uit op de Marconistraat, vol met auto’s. Ik loop via de Edisonstraat langs de Wijkwinkel, gesloten op 20 en 21 februari. Ja Carnaval, maar niet in Boschveld, het is er rustig, iets wat doordeweeks absoluut niet zo is. Ik loop nog even langs mijn oude woning. Een nieuwe tijdelijke bewoonster is al druk bezig met witten. Was ook hard nodig, want de laatste tijd had ik er niets aan gedaan, want als je weet dat je na 20 jaar je woning uit moet, dan heb je niet zoveel zin om nog iets aan je woning te doen. Maar als je er nieuw komt, dan wil je dat natuurlijk wel; dat heb ik mijn nieuwe woning ook gedaan.

Via Fase 1 loop ik naar het Westerpark. Eendjes zwemmen in het water, waar het ijs net is verdwenen. De houten brug is glibberig. Via de Vijverberg loop ik terug naar Deuteren. Terug in mijn huisje doe ik de laatste lay-out zaken voor de Buurtkrant. 20 pagina’s en dan heb ik nog artikelen moeten schrappen. Ik denk dat het er weer fraai uit gaat zien. Boschveld is en blijft toch een aparte wijk en ik ben blij dat ik er toch nog wat voor kan betekenen.